Η ακολούθηση μίας μεσογειακής διατροφής πλούσιας σε ελαιόλαδο μπορεί να αντιστρέψει τα συμπτώματα του μεταβολικού συνδρόμου που οδηγούν στην καρδιοπάθεια, αναφέρουν επιστήμονες από την Ισπανία.
Σε μελέτη με σχεδόν 5.800 άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 55 έως 80 ετών, ανακάλυψαν πως όσοι ακολούθησαν μία διατροφή με βάση φρούτα, λαχανικά, ψάρια και δημητριακά ολικής αλέσεως, και πρόσθετο ελαιόλαδο ή ξηρούς καρπούς, ελάττωσαν το σωματικό βάρος και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους.
Ωστόσο το μεγάλο όφελος με το ελαιόλαδο ήταν πως φάνηκε να μειώνει τον κίνδυνο συσσώρευσης λίπους στην περιοχή της κοιλιάς.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, πολλοί από τους εθελοντές να πάψουν να πληρούν τα κριτήρια του μεταβολικού συνδρόμου, το οποίο είναι ουσιαστικά η συνύπαρξη σε έναν άνθρωπο τριών ή περισσοτέρων παραγόντων που υπονομεύουν την υγεία της καρδιάς.
Οι παράγοντες αυτοί είναι:
* Η κοιλιακή παχυσαρκία (περίμετρος μέσης πάνω από 102 εκατοστά για τους άντρες και 88 εκατοστά για τις γυναίκες)
* Αυξημένα τριγλυκερίδια (πάνω από 150 mg/dl)
* Χαμηλή «καλή» χοληστερόλη (HDL κάτω από 40 mg/dl για τους άντρες και κάτω από 50 mg/dl για τις γυναίκες)
* Υπέρταση (η «μικρή» πίεση πάνω από 85 mmHg και η «μεγάλη» πάνω από 140 mmHg ή πάνω από «8,5 - 14» όπως κοινώς αποκαλείται)
* Οριακό σάκχαρο (επίμονα πάνω από 100 mg/dl το πρωί, πριν από το φαγητό) ή σακχαρώδης διαβήτης για τον οποίο παίρνει κάποιος φάρμακα.
Υπολογίζεται ότι παγκοσμίως ένας στους τέσσερις ενήλικες πάσχει από το σύνδρομο, με συνέπεια να διατρέχει αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στην «Επιθεώρηση της Καναδικής Ιατρικής Εταιρείας» (CMAJ), διήρκησε πέντε χρόνια.
Οι εθελοντές της μελέτης χωρίσθηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ακολούθησε μία μεσογειακή διατροφή εμπλουτισμένη με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, η δεύτερη μία μεσογειακή διατροφή εμπλουτισμένη με ξηρούς καρπούς και η τρίτη μία λίγων λιπαρών διατροφή.
Οι εθελοντές των δύο πρώτων ομάδων μείωσαν την παχυσαρκία και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους, ενώ μειώθηκαν και τα ποσοστά των πασχόντων από μεταβολικό σύνδρομο.
Έτσι, ενώ κατά την έναρξη της μελέτης έπασχε από αυτό το 64% των εθελοντών, περισσότεροι από έναν στους τέσσερις από αυτούς δεν το είχαν πια έως το τέλος της περιόδου παρακολουθήσεως.
«Επειδή δεν παρατηρήσαμε διαφορές στην απώλεια βάρους ή στην ενεργειακή (θερμιδική) δαπάνη μεταξύ των ομάδων μας, το πιθανότερο είναι πως οι παρατηρούμενες διαφορές (στην παχυσαρκία και στα επίπεδα σακχάρου) οφείλονται στις διαφορετικές διατροφικές συνήθειες», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Γιόρντι Σάλας-Σαλβάδο, καθηγητής Διατροφής στο Πανεπιστήμιο Rovira i Virgili, στην Ταρραγόνα της Καταλονίας
